http://www.sosyomat.com/ tr-tr 40 blog: paradoks05 ............. Sat, 30 Aug 2008 20:04:21 GMT 1963919-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/1963919 ................................ Mon, 18 Aug 2008 08:17:58 GMT 1910619-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/1910619 öğrendım herseyı.. belli inceliklerini biliyorum ama hayatın dengesızlıgınden denge arıyorum uyumsuzlugun uyumunu yakalamısken işte herseyı ogrenıyorum Sat, 16 Aug 2008 17:21:36 GMT 1904861-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/1904861 ısık herseyı gözler önüne serermıs gunduz hersey apacıkmıs herseyı gorurmusum dupeduz YALAN zifiri karanlıktır ınsanı eleveren ben benı gece tanıdım hatta senıde ısık mahvettı bızı gozlerımız kamastı hıcbırsey goremedık ne sen benı ne ben senı oysa geceler bosluga duser tum dusunceler hepsı havadadır hepsı senledır işte artık sen sen olmussundur bense ben.. hersey tüm beraklıgıyla oradadır katlanamayız bu saflıa uyuruz,uyursun ve uyurum. Sat, 16 Aug 2008 17:19:10 GMT 1904849-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/1904849 düşmek için birisinin itmesine gerek yok eger amacın alçalmaksa bunu sen ancak kendi basına yapabılırsın bırısının yardımına gerek yok amac bahaneyse yada bu agır yuku beraber tasımak ıcınse gıderken yanında benıde goturursun ancak dıbı yınede sen görursun.... Sat, 16 Aug 2008 17:16:39 GMT 1904836-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/1904836 -Öpüşlerin canımı acıtıyor, dedi genç adam. Burada oturmuş birşeyler olmasını bekliyorum. Telefonun çalmasını ve şaşırtıcı bir haber almayı. Kapının çalmasını ve beni şaşırtacak birinin gelmesini. Camdan baktığımda şaşıracağım bir manzara görmeyi... Burada oturmuş birşeyler olmasını bekliyorum.. Kalemin kağıt üzerinde kayarak beni şaşırtacak bir dize yazmasını. Kalemin kağıt üzerinde kayarak beni şaşırtacak bir yüz çizmesini. Burada oturmuş birşeyler olmasını... -Bekleme, birşeyler yap, dedi genç adam. Aylardır eski sayfaları karıştırıyorum. Eski isimlerdeki bitmiş aşkları kokluyorum bir bir. Silikleşen adların üzerinden geçip kendimi hatırlatıyorum. Silikleşen adların karşıma geçip kendilerini hatırlatışlarını izliyorum. Kırmalarını istiyorum. Kırıldıkça ben de kırıyorum. Yere düşen parçalarının üzrine basarak çekip gidiyorum. Parçalar ayağıma batıyor.. Ardımda kırmızı damlalar bırakarak ilerliyorum.. -Arkana bakarsan düşersin. Işık ileride bir yerlerde, dedi genç adam. Beni benden daha iyi kandırabilecek bir adam arıyorum. Şehirdeki tüm barlara girip vodka içiyorum. "Burada böyle birini gördün mü dostum?" Barmen "Hayır." diyor. "Görsem mutlaka tanırdım." Barmene boş kağıdı uzatıyorum. "İyice bak!" "Hayır." diyor barmen. "Tanımıyorum." Boş kağıdı cebime koyuyorum. Doğru tahmin etmişim. Olmayanı arıyorum. -Nihilistliğin lüzumu yok.Var olanın farkındasın, dedi genç adam. Bütün mektupları döküyorum yatağa. Tekrar tekrar okuyorum hepsini. El yazısından tanıyacağım onu. "Seni seviyorum" yazıyor bu satırda. "Bitti." yazıyor diğer mektupta. Bu oyunun kuralı bu. Her mektubu tekrar tekrar okuyorum. El yazısından tanımaya çalışıyorum okuma yazma bilmeyen adamı... -Ayrı dilleri konuşurken aynı noktalama işaretlerinde bulurduk birbirimizi..Yazık oldu, dedi genç adam. Son günlerde virgül taklidi yapan noktalar dağıtıyorum herkese. Endless Sacrifice dinleyerek ağlamaya çalışıyorum. Herşey o kadar aynı ki, hayatın etkisizliğine karşı bir tepki yaratamıyorum. Yaktığım her sigaradan ayrı bir tad almaya çalışsam da, aynı kültablasında söndürüşüme gülüyorum.. -Sana yazdığım şiirlerde kendini arama,hep gizli öznesin sen, ayrı bir parantez açılması gereken, dedi genç adam. "Seneye ben..." diye başlayan cümleler kuruyorum herkese. Üç noktayı sayısız kelime ile dolduruyorum. Sayısız hayal saklıyorum harflerin arasına. "Eskiden ben.." diye başlayan cümleler kuruyorum herkese.. Üç noktayı sayısız kelime ile dolduruyorum.. Sayısız anı saklıyorum harflerin arasına.. -Gözlerin o kadar derine bakıyor ki kendmi saydam sanıyorum, dedi genç adam. Baktığım her yüzde fark edilmemiş ayrıntılar arıyorum. Baktığım her yüzde itiraf edilmemiş suçlar arıyorum. Kendi yüzümü tanıyamıyorum aynada. Dünyanın en yalancı insanıyım ben. Kendimi bile kandıracak kadar inandırıcı gülüyorum. Baktığım her yüzde hiç söylenmeyecek cümleler arıyorum şimdi.. Her kıvrıma bir giz biçiyorum.. -Öpüşlerin canımı acıtıyor, dedi genç adam. Dudaklarımın yaralarına aldırma sevgilim.. Onları senin için en namussuz yamalarla süslüyorum.... Tue, 12 Aug 2008 16:24:52 GMT 1886175-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/1886175 Olay İzmirde bir belediye otobüsündegelişiyor... yaşli bir amca elinde bastonuyla kalabalik bir otobüse biniyor, oturacak yer yok..bastonunu yere vura vura orta siralara dogru ilerliyor, taa arkaya kadar gidiyor ama kimsede tin yok..baston tiklamasından rahatsiz olan gencin biri yüksek sesle bağiriyor amcaya "dede,su bastonunun altina keşke lastik taksaydin bu kadar ses çikarmaz, biz de rahat ederdik"...bütünn gözler gence dikilirken yaşli adam istifini bozmadan otobüsü kahkahaya bogacak bomba cümleyi patlatiyor: 17-18 sene evvel o lastigi baban taksaydi simdi biz rahat ederdik!"... Fri, 28 Sep 2007 14:12:37 GMT 705457-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/705457 Çok zaman önceydi.O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı.Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı.Derken zaman diye üç parçalı bir pey icat etti insan. Bir parçasına dün dedi, diğer parçasına bugün, öteki parçasına da yarın.Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu.Dünü düşünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı;ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı.Farkında olmadan rezil etti bugününü. Oysa yarın, bugüne dün diyor, dünde bu gün için yarın diyordu. Bir türlü beceremedi.Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı...Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşını da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı;ama bugünü hiç yaşayamadı.Ne yarın ne de dün. Sun, 02 Sep 2007 21:01:04 GMT 476505-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/476505 "cami'de uyaniyorsunuz. bir tahta sandik içersinde, herkes karsinizda saf durmus, iyiliginize dua ediyor ve tüm haklar helal edilmis vaziyette. tabuttan dogruluyorsunuz, yasli, olgun ve agirbasli olarak. herkes etrafinizda, büyük br itibar, iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi hazir. arabaniza kurulup evinize gidiyorsunuz. dogar dogmaz devlet size maas bagliyor, aylik veya üç ayda bir maasinizi aliyorsunuz.ne güzel, hazir maas, hazir ev... altmisli yaslara kadar hersey garanti, huzur içinde yasiyorsunuz. sagliginiz gittikçe düzeliyor. kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz. bir gün çalismak istiyorsunuz ve ise ilk basladiginiz gün size hosgeldin hediyesi olarak bir plaket ve altin kol saati veriyor patronunuz.. ve genel müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir insan olarak ise basliyorsunuz. herkes karsinizda elpençe divan... vücudunuzda da bazi hosa giden hareketler de basliyor. gittikçe zayifliyor forma giriyorsunuz diger hormonal aktiviteler artiyor, fevkalade. aman ne güzel günler basliyor... derken birgün patron size artik üniversiteye gitsen daha iyi olur diyor. bu arada babaniz ortaya çikmis, "fazla çalistin" diyor "artik eve dön, isi birak, okumaya basla, harçiligin benden olsun..." keyfe bakar misiniz ? okudugunuz dersler gittikçe kolaylasiyor ekmek elden su gölden bir dönem basliyor. partiler, diskotekler, kizlarin sayisi artiyor. derken anne ve babaniz sizi götürüp getrmeye basliyor, araba kullanma derdi de yok artik... günün birinde sizi okuldan da aliyorlar, "evde otur, keyfine bak, oyuncalaklarinla oyna" diyorlar... mamaniz agziniza veriliyor, zaman zaman altinizi bile temizliyorlar, hatta bu durum aliskanlik yaratiyor ve hiç tuvalet kullanmamaya basliyorsunuz. derken anneniz bir gün size süt verme kararini aliyor ve baska bir keyifli dönem basliyor. mama artik her yerde, her an ve en taze seklinde hazir. bir gün karanlik ilik ve sicak bir ortama giriyorsunuz. beslenmek için agzinizi açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor sicacik yumusacik gürültü ve patirsiz bir ortamda yasiyorsunuz. küçülüyor, küçülüyor, ufacik bir hücre halini aliyorsunuz. ve günün birinde müthis keyifli bir orgazm ile hayatiniz bitiyor." * iste yasamak... can yücel Sun, 02 Sep 2007 11:27:19 GMT 472953-blog@http://www.sosyomat.com/ paradoks05 http://paradoks05.sosyomat.com/blog/472953